​Dag 20 - Woensdag 24 April - Egypte Nuweiba

​De nachtboot van Aqaba in Jordanië naar Nuweiba in Egypte was voor ons nagezocht en zou elke avond om 8 uur vertrekken en om 12 uur in de nacht aankomen. Dat zou tijd besparen omdat we dan niet drie grensovergangen hoefden te passeren.

In werkelijkheid stond op het ticket 10 uur in de avond, en nog meer in werkelijkheid was het vertrek pas midden in de nacht, en de aankomst na 4 uur in de ochtend. Bij de douane hebben we flinke vertraging gehad, dus pas na 6 uur in de ochtend konden we in de van te voren afgesproekn taxi stappen. Voordeel was wel dat we gelijk al wat foto's konden maken van ons belangrijkste onderwerp hier voordat we bij het hotel aankwamen. Hele lieve mensen daar, we hebben eerst geslapen en begin van de middag was ons ontbijt klaar.

In verband met 'de situatie' is de weg door de kloof en bijna het hele Sinaï-schiereiland afgesloten, maar deze plek voldoet geheel aan de beschrijving in Exodus hoofdstuk 14, zoals in vers 3 "ingesloten" en de beschrijving van Josephus Flavius dat de Israelieten "waren ingesloten tussen ontoegankelijke steile rotsen en de zee" (De joodse oudheden, II, xv, 3) en geen kant uit konden.

In de middag hebben we in Nuweiba de zogenaamde pilaar van Salomo gezien, daar staan geen oude lettertekens (meer) op, maar het zou gaan om een identieke pilaar als die aan de overkant (zie dag 14 op 18 april).

Ook zijn we naar het strand gegaan, omdat het mogelijk is dat vanaf hier de Israelieten zijn overgestoken naar Midian, oftewel het deel van Saudi-Arabië dat aan de overkant ligt.

We zijn een paar feiten nagegaan:
(1) Er is alleen hier een opening in het gebergte, een soort uitgesneden driehoek, waardoor er een toegankelijke kloof is waar ze doorheen getrokken kunnen zijn nadat ze van YHVH te horen hadden gekregen dat ze naar het zuiden moesten gaan, en dus hier zijn terechtgekomen. Een alternatief om bij de Rode zee te komen is er niet in deze omgeving. Ook zegt het Bijbelverslag in Exodus 14:3 dat ze door de wildernis waren "ingesloten", en hier klopt dat, want verder naar het zuiden loopt het strand "dood" omdat het gebergte doorgaat tot aan het water. En naar het noorden is er wel wat ruimte tussen het gebergte en het water, maar niet veel, en er is duidelijk aan de schelpen en zoutlagen te zien dat het water zoveel jaar geleden hoger stond dan nu.

(2) Doordat hier de enige kloof is stroomt er bij regen heel veel water doorheen dat afvloeit naar de zee. Net zoals in Ecuador zien we dat daar veel aarde en modder door wordt meegenomen, dat dus ook in de zee vloeit en op de zeebodem terechtkomt. En dat zou een logische verklaring zijn waarom alleen hier, vanaf het strand van Nuweiba, de zeebodem geleidelijk dieper wordt in plaats van bij de rest van de Rode zee aan deze kant te steil naar beneden gaat om te voet toegankelijk te zijn, want de Israelieten zijn dan hier met droge voeten naar de overkant gelopen.

Interessant is dat zelfs als er niet al dit water was geweest, er nog steeds geen andere plek zou zijn geweest waar je deze arm van de Rode Zee zou kunnen oversteken dan alleen hier, vanwege de geleidelijke daling van ongeveer 10,5 procent (6 graden). Ook aan de andere kant is het geleidelijk genoeg om omhoog te kunnen, ongeveer 13 procent (7,4 graden). Ter vergelijking, voor een rolstoel wordt maximaal 12,5 procent (7,125 graden) geadviseerd.

Video's:
(1) De zogenaamde pilaar van Salomon met op de achtergrond dit deel van de Rode zee en daarachter Midian in het huidige Saudi-Arabië. (2) Als je hier de legers van de Farao achter je aan hebt is er menselijkerwijs geen ontsnappen, met de zee voor je en de bergen in het zuiden bijna tot aan het water. Aan het eind zie je de kloof in het gebergte. (3) De brede kloof, eerst in de vroege ochtendzon en daarna in de avondzon, die de enige toegang vanuit de woestijn of wildernis is om bij deze grote vlakte te komen. (4) Deze video laat zien dat hier ruimte genoeg was voor een groot volk, en ook zie je dat het modderwater vanaf de bergpasage naar de zee stroomt, onder de brug door waar wij op staan, waardoor je in zee een glooiende afdaling hebt in plaats van een steile.

Foto's:
(1) De nachtboot van Aqaba naar Nuweiba, foto genomen rond 4 uur in de ochtend. (2) de indeling van de boot, zodat iedereen voetbal o.i.d. kan kijken. (3) De pilaar of zuil van Salomo. Die aan de andere kant is volgens zeggen in zee gegooid. (4-5) In de verte de toegang tot Nuweiba door de bergen, en op de voorgrond het zout op de aarde dat aangeeft dat het water vroeger verder kwam dan nu. (6) De kloof rond tien uur in de morgen. (7) Duidelijk dat dit strand, deze grote vlakte, is ingesloten door de bergen, nog meer als het water vroeger wat hoger heeft gestaan.