Vandaag eerst naar Masada en daarna naar Eilat, het zuidelijkste puntje van Israel.
Masada is tegelijk een soort fort en een paleis. Herodus de grote liet het bouwen met alle moderne gemakken van die tijd, maar was tegelijk een uitstekende plek om heen te vluchten als dat nodig zou zijn, zeer moeilijk bereikbaar en zeer makkelijk verdedigbaar, want je moet door een kronkelend zogenaamd slangenpad dat erg smal is naar boven. Met uitgegraven in de rotsen een grote watervoorraad.
Josephus Flavius heeft het verhaal opgeschreven wat er in de Romeinse tijd gebeurd is, maar de eigenaar van een restaurant die 7 jaar beheerder van Masada was geweest vertelde een aantal belangrijke afwijkende details die hij van archeologen te horen had gekregen. Oftewel zoals bijna altijd is het onderhevig aan interpretatie en kun je hooguit zeggen of iets een grote kans of een kleine kans heeft de juiste interpretatie te zijn.
Wat wel zeker is, is hoe de Romeinen uiteindelijk Masada hebben veroverd. Aan de achterkant steekt Masada minder hoog uit, en daar hebben de Romeinen een soort omhoog lopende dijk aangelegd, met daar bovenop weer een rijdende aanvalstoren die hoog genoeg was om op gelijke hoogte met de verdedigingsmuren te komen.
Wat nu overblijft is dat het indrukwekkend is, die los van het gebergte op de achtergrond op zichzelf staande rots met platte bovenkant.
Als je dan 250 kilometer naar Eilat rijdt dan heb je bijna de hele weg het gebergte en rotspartijen aan de rechterkant, met links de laagste plek op de planeet aarde met de dode zee en daarachter het gebergte van Jordanië, heel verschillende gezichten en steeds weer imposant en mooi en indrukwekkend.
Video's:
(1) Masada, (2) Onderweg naar Eilat.
Foto's:
(1-3) Uitzicht op en vanaf Masada, (4-5) de Romeinse aanvalsplek, (6-7) Onderweg naar Eilat, (8) Uitzicht vanaf Eilat op Aqaba en op Yam Suf oftewel de Rode Zee.