Beschrijving Zaterdagochtend 12 april 2008 om 7.30 haalt Manuel me op, hij woont sinds vier maand in Taxiche, vlak bij Malacatos. Hij werkt in Loja, maar is verhuisd om de kleine gemeente daar te ondersteunen, zodat hij zo'n vier maal per week deze rit maakt. Spullen bij hem thuis gezet, daarna naar de velddienstaktie in de zaal. Er zijn een paar zusters uit Engeland en een uit de U.S., maar alles is veilig. Onderweg in de auto met Manuel en Rosa en Jessica over quimicos gepraat, Rosa houdt van parfum maar ze verteld erbij dat dat niet betekent dat ze ze ook moet gebruiken. Het gebied in de omgeving wordt goed bewerkt, maar ook hier is er autotekort om de verder afgelegen gebieden makkelijk te kunnen bezoeken. En in bijvoorbeeld Valle del Chota ligt alles aan de enige weg door de vallei, dat is hier niet zo. Overal zand-modderwegen, uiteraard zonder enig duidelijk patroon. Na de velddienst richting Vilcabamba om ook daar alvast even te kijken. Zoals jullie weten zijn Vilcabamba en Malacatos de enige plaatsen die nog op de lijst staan. Beide plaatsen zijn ongeveer even groot en het aangename klimaat en de hoogte en vochtigheid zijn ongeveer gelijk. Gegeten in Vilcabamba, naar een huurhuis gekeken dat ons verteld werd door de restaurant'manager', mooi uitzicht maar helaas totaal ongeschikt, en daarna naar Luis die vlak bij de dierentuin woont om met hem te bepraten of er mogelijkheden in Vilcabamba zijn. Ik had al van drie verschillende bronnen gehoord dat zijn vrouw bekend staat om flink parfumgebruik en daar gek op is. De situatie kort uitgelegd, afgesproken dat ik eerst om 17.00 uur even in de zaal zou zijn om alvast een eerste indruk te krijgen. Omdat de andere zaal in Malacatos om 17.30 begint en op minsten 15 minuten afstand is zou dat net gaan. Daarna langs een weg gereden waar misschien goede huizen zouden zijn, een aantal zagen er met het langsrijden goed uit, maar waren allemaal (deels) bewoond, of de eigenaar heeft twee huizen en woont een deel van het jaar hier en een deel in Loja. Even terug naar Taxicho, Manuel en bijna alle andere Ecuadorianen en ook de meeste buitenlanders houden een siesta. In Taxicho is geen internet, toen we vroeg genoeg naar Vilcabamba reden was daar wel een internetcafe, en kon ik o.a. wat doen voor Goof waarvoor ik al even geleden via email een opdracht had ontvangen, of via fax een factuur. Daarna de zaal 'onderzocht', en zo te ruiken is de zaal zelf veilig, en zijn er drie lichte gebruikers. Ook met handen geven bleek dat, ik had achteraf diverse luchtjes aan mijn hand. Vlak daarna kwam Luis binnen, en hij vroeg mij naar mijn bevindingen. Ik vertelde hem dat het meevalt, maar dat ik het idee heb dat zijn vrouw iemand is die parfum gebruikt. Even naar buiten gegaan, en Luis kon mij vertellen dat ik Vilcabamba niet van mijn lijst hoef te halen, en dat het de bedoeling is onze eventuele komst naar Vilcabamba zo goed mogelijk te ondersteunen. Het tweede is natuurlijk het vinden van een geschikte woning. Onze paar honderd dollar per maand zijn ruim voldoende voor een heel goed huis, de beste huizen zouden normaal niet meer dan 150 dollar zijn, het probleem is dat er bijna geen (geschikte) huizen zijn. Hij zal kijken wat er te vinden is, in ieder geval weet hij een huis dat vrijkomt en dat misschien zelfs gemeubileerd te huur zal zijn. Dat laaste is misschien voor ons juist niet goed, maar voor een deel en afhankelijk van de Huidige bewoners misschien ook wel, zoals een koelkast en zo. Nog geen idee hoe het verder is. Hij zelf woont in ieder geval in een huis waar we zo in zouden kunnen, volgens mij (al ben ik niet binnen geweest). Voldoende groot, licht, met een verdieping zodat daar in ieder geval geen vochtprobleem is. Dus hij heeft wel een echt idee wat voor soort huis wij zoeken. Afgesproken dat ik hem in de loop van de week bel om te horen wat we verder kunnen doen of wat hij nog meer gevonden heeft. Daarna snel naar Malacatos gegaan waar we op tijd aankwamen. Eerst mijn rechterhand zo goed mogelijk met alleen water gewassen, en tot mijn verbazing rook ik bijna niets meer van de luchtjes aan mijn hand, dus die reukstoffen zijn zeker niet zo agressief als wat we gewend zijn. De zaal is een ' standaard Ecuador zaal' en is eigendom van de gemeente en veilig. Verder had niemand scherpe stoffen op, hoewel een zuster uit Engeland die vanmorgen veilig was blijkbaar haar haar haar had gewassen, ze rook naar shampoo. En een broeder bij de ingang rook naar deodorant, niet al te sterk. Wel had ik aan het begin van de vergadering een licht dukkend gevoel in mijn hoofd, en tijdens de vergadering rook ik op een gegeven moment een houtvuur dat na een tijdje weer weg was. Oh ja, ook in het gebied vanmorgen was ergens een houtvuur. Na afloop en na de groepsfoto behoorlijk lang met een aantal aanwezigen gepraat, waarbij me op een gegeven moment een jongere opviel die heel sterk rook. Ik vroeg hem of hij mij toestond hem een vraag te stellen, en dat was goed, dus vroeg ik of hij misschien iets op had dat een sterke geur had. Nou, niet dat hij wist. Hij gebruikte nooit aftershave en ook nooit parfum en op mijn vraag of het misschien zijn haar is was het ook nee. Maar op een gegeven moment bedacht die jongen zich: oh ja, ik heb deodorant op, die zou wel eens sterk kunnen zijn, de naam is Chocolate. Dat was het dus. Daarna nog een tijdje gepraat, en ook met wat anderen erbij die allerlei vragen stelden, ook over quimicos, zijn moeder bijvoorbeeld kan niet tegen parfum. Na die gesprekjes dacht ik, 'ik ga het toch maar vragen'. Dus weer zo tactvol mogelijk gevraagd of ik iets mocht vragen, hij had ondertussen een duidelijker beeld van wat ons grote probleem is, en aan hem gevraagd, als wij hier zouden kunnen komen wonen, en natuurlijk is het zijn eigen keuze, hij hoeft niet het idee te hebben dat wij hem iets willen opleggen, maar zou hij dan eventueel bereid zijn die deodorant niet meer te gebruiken? Nou, hij vond de vraag helemaal niet vervelend, keek me vriendelijk aan, en zij dat hij dat zeker wel zou laten voor ons. Dat was toch een hele aangename verrassing! De andere broeder die ik bij de ingang al licht had geroken heb ik dit niet gevraagd, maar wel over onze situatie gepraat, en gevraagd of hij en anderen willen kijken naar huizen in hun gebied die voor ons geschikt zouden zijn. Mijn indruk is dat iedereen van de weinigen die iets 'op hebben' de bereidheid zouden hebben daar verandering in aan te brengen. Nadat ik weer thuis was bij Manuel bleek hij visite te krijgen, een aantal uit de gemeente die ik ondertussen kende. Fabien, die je op de foto ziet samen met twee jongens in de velddienst, en op de visitefoto helemaal rechts, vertelde me dat het probleem van de chemische stoffen in Malacatos helemaal opgelost zal worden. Hij zei het nog sterker, geëlimineerd. En hij was zelfs slim genoeg om te vragen hoe het zit met zaal schoonmaken, en de middelen die dan gebruikt worden. Dus ik haalde het pak met een soort zachte groene zeep op dat Manuel gebruikt voor de afwas, en liet zien dat ook daar bij de ingredienten perfume genoemd wordt. Maar dat Karin of al weg moet zijn voordat de schoonmaak begint, of dat er andere middelen gebruikt worden. En dat kan heel goed, ons huis is ook schoon zonder dat er quimicos voor nodig zijn. Nou, dat betekent dus dat zowel Vilcabamba als Malacatos nog steeds op e lijst staan, en dat het er naar uit ziet dat met een meewerkende gemeente de grote bottleneck dan het huis gaat worden. Niet alleen geschikt genoeg, ook moet er al telefoon zijn om daarmee te internetten, want de capaciteit voor telefoonlijnen is in Ecuador al jaren aan de limiet zonder dat er iets wordt bijgebouwd. Of je moet een satelliet nemen, want het blijkt dat de oplossing van gebruik van het gsm netwerk voor internet wel in de grote plaats Loja wordt ondersteund maar niet in die kleinere plaatsen. Een ander punt is dat de plek van het huis niet te dicht bij haciendas moet staan, want bij de bloemenkwekers en anderen worden soms pesticiden gebruikt, zij het zeer plaatselijk. En ook niet net op een plaats waar regelmatig een vuurtje wordt ontstoken om afval te verbranden. Wel, tot zover dit verslag van zaterdag. Morgenochtend rijdt Manuel me terug naar Loja.
